❀ Maeyingzine ❀

เอาบทความเรื่อง Eat that frog มาให้อ่านกัน เป็นบทความของคุณตราวุทธิ์ เหลืองสมบูรณ์ได้เขียนลงไว้ในนิตยสาร Mix Magazine แล้วก็เอามาลงใน iBusiness Magazine เดือนกุมภาพันธ์ นี้อีกรอบ

เทคนิค “Eat That Frog” นี้ สรุปออกมาเป็นหลักการง่ายๆ คือ ให้เราทำงานที่ยากที่สุดก่อนเสมอ อุปมาเหมือนกับ การตื่นมาแล้วต้องกินกบเป็นอาหารเช้า ถ้าเรากลั้นใจกินได้ วันนั้นทั้งวันก็คงจะไม่มีอะไรมาทำให้เราเครียดได้อีกแล้วล่ะครับ เพราะเราเครียดสุดๆ ไปตั้งแต่ตอนกินกบแล้ว

ซึ่งเมื่อเรานำหลักการนี้ไปใช้แล้ว เราจะเห็นความเปลี่ยนแปลงในชีวิตอย่างมากครับ เพราะตามกฏ 80/20 ของพาเรโต้ กล่าวไว้ว่า“งานเพียง 20% ที่เราทำ จะส่งผลถึงความก้าวหน้าในอาชีพถึง 80%”

และโดยมากแล้วงาน 20% ที่จะทำให้เราก้าวหน้าก็คือ งานที่ยากที่สุด ลำบากที่สุดในการทำนั่นเอง

สาเหตุที่คนส่วนมากไม่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานก็เพราะว่า คนเรามักจะชอบทำงานง่ายๆ ที่ไม่มีความสำคัญก่อนเสมอๆ บางคนพอไปถึงที่ทำงานก็นั่งเช็คอีเมล์ก่อน แล้วก็นั่งคุยโทรศัพท์ ทำงานอีกนิดหน่อย ก็พักทานอาหารกลางวัน พอกลับตอนบ่ายก็รู้สึกง่วงๆ เลยนั่งเล่นอะไรอีกนิดหน่อย พอจะเริ่มทำงานก็ใกล้จะ 4 โมงเย็นแล้ว ก็คิดว่าคงทำงานยากๆ ไม่เสร็จ เก็บไว้ทำพรุ่งนี้ดีกว่า แต่สุดท้ายแล้ว วันพรุ่งนี้ก็จะไม่ค่อยมาถึง และก็มักจะลงเอยด้วยการรีบทำงานชิ้นสำคัญให้เสร็จก่อนกำหนดอย่างลวกๆ เพียงเพราะไม่ยอมทำมาก่อนหน้านั้น

ทั้งๆ ที่เมื่อเราตื่นเช้ามา เป็นช่วงที่เราเพิ่งได้พักผ่อนมาอย่างเต็มที่ สมองเต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์และพร้อมทำงานหนักได้อย่างต่อเนื่อง ถ้าหากเราบังคับตนเองให้ใช้ทำงานที่ยากได้ตั้งแต่ตอนเช้า แล้วทำไปเรื่อยๆ จนเสร็จ รับรองว่างานชิ้นสำคัญของคุณจะออกมาได้ยอดเยี่ยมที่สุดอย่างแน่นอนครับ

และเมื่อคุณทำงานชิ้นยากๆ หรือทำงานที่มีความสำคัญมากๆ เสร็จไปแล้ว สารเอนโดฟินในสมองของคุณจะหลั่งออกมา ทำให้คุณรู้สึกฮึกเหิม และจะมีไฟในการทำงานย่อยๆ ให้เสร็จได้อีกเป็นจำนวนมากอย่างรวดเร็วครับ

ในทางปฏิบัติแล้ว เทคนิค Eat That Frog นำไปปรับใช้ได้ง่ายๆ ดังนี้

1. ในทุกคืนก่อนนอน หรือ ทุกเช้า เมื่อคุณมาถึงที่ทำงาน ให้คุณเขียนระบุงานที่ต้องทำทั้งหมดในวันนั้น โดยอาจจะจดใส่กระดาษ หรือ พิมพ์ลงในคอมพิวเตอร์ก็ได้ ซึ่งถ้าจะให้ดีที่สุด ควรจะเขียนงานที่ต้องทำลงไปประมาณ 10 อย่าง (ถ้างานบางอย่างคิดว่าเยอะและทำวันเดียวไม่เสร็จ ให้ลองแยกงานใหญ่นั้นออกเป็นงานย่อยหลายๆ ชิ้น)

2. ทำการเรียงลำดับงานทั้งหมด โดยเรียงให้งานที่มีความสำคัญสูงที่สุด อยู่อันดับ 1 และงานที่สำคัญน้อยลงมาอยู่อันดับ 2 และเรียงต่อกันไปเรื่อยๆ

3. ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะทำงานใน อันดับที่ 1 และ 2 ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด โดยในระหว่างที่ทำงานอยู่ จะไม่ว่อกแว่ก ไม่พูดคุยเล่นกับคนอื่น ไม่โทรศัพท์ ไม่เล่น MSN เป็นต้น

4. เมื่อทำงานในลำดับที่ 1 เสร็จเรียบร้อยแล้ว ให้รีบทำงานลำดับที่ 2 ต่อไป จนกว่าจะเสร็จถึงค่อยออกไปเดินยืดเส้น ยืดสาย ทานกาแฟ เพื่อผ่อนคลาย

5. ถ้าหากถึงเวลาพักกลางวันแล้ว ยังทำงานอันดับที่ 1 และ 2 ไม่เสร็จ ก็ขอให้รีบทานข้าว แล้วขึ้นมาทำงานต่อจนกว่าจะเสร็จ เพราะยิ่งเราพักนาน ไฟในการทำงานจะเริ่มมอดลงเรื่อยๆ

6. พยายามบังคับตนเองให้ทำงานอันดับ ที่ 1 และ 2 เสร็จก่อนเสมอ จึงค่อยกลับบ้านได้ เพราะว่างานทั้ง 2 อย่างนี้ คือ งานที่สำคัญที่สุด 20% ที่จะมีอิทธิพลและส่งผลให้คุณก้าวหน้าถึง 80% ในหน้าที่การงานนั่นเอง

7. สำหรับงานที่เหลือในลำดับที่ 3 – 10 เป็นต้นไป ให้รีบใช้เวลาทำงานที่เหลืออยู่ของวัน จัดการให้เสร็จทั้งหมดให้ได้ ถ้าหากไม่เสร็จจริงๆ ให้นำไปอยู่ในรายการงานที่ต้องทำในวันต่อไป
ที่นำมานี้ก็เป็นเพียงตัวอย่างคำแนะนำในการใช้กฎ Eat that Frog เพื่อการพัฒนาตนเองในการทำงาน ซึ่งยังมีกฎข้ออื่นๆ ที่น่าสนใจอีกเช่น Going extra mile สามารถเข้าไปอ่านได้เพิ่มเิติมที่ iBusiness Magazine : February 2010 ค่ะ
http://www.infogination.com/imagazine

มีโอกาสได้อ่านหนังสือวิธีใช้กฎดึงดูด แล้วรู้สึกชอบและเชื่อกับกฎนี้ มีประโยคดีๆ อยู่หลายประโยคที่อยากเอามาแบ่งปัน แล้วก็ัยังมีวิธีการใช้กฎดึงดูดที่แยกออกมาเป็นข้อๆ ด้วย จริงๆ แล้วคงทำไม่ได้ทุกข้อหรอก แค่เลือกไปใช้บ้างก็น่าจะดี อิอิ

- ใช้การพูดย้ำของคุณทุกๆ วัน
- จดบันทึกการขอบคุณของคุณทุกๆ วัน
- ใช้สมุดวิสัยทัศน์ของคุณทุกๆ วัน
- ใช้เวลาแต่ละวันในการสวดมนต์หรือทำสมาธิ
- ซื่อตรงต่อจุดมุ่งหมายของคุณ
- เชื่อในความฝันของคุณ
- เพ่งจิตใจไปที่ความเป็นบวก
- อยู่ในสภาวจิตของความรู้สึกสำนึกคุณโดยตลอด
- จินตนาการสร้างภาพชีวิตที่คุณปรารถนา
- เสน่หากับชีวิตของคุณ
- มีจิตใจที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
- จงกลายเป็นความสุข
- ทำสิ่งที่ทำให้คุณรู้สึกดี
- หาสิ่งดีในทุกสถานการณ์ให้พบ
- ฟังเสียงภายในของคุณ
- ตอบสนองต่อผลตอบกลับทั้งภายในและำภายนอก
- ทำตามความคิดที่ดลใจของคุณ
- เ็ต็มใจที่จะรับความเสี่ยง
- ก้าวไปข้างหน้าด้วยความเชื่อมั่น
- ตระหนักรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่คุณเห็นและรู้สึก
- นึกถึงกฎแห่งแรงดึงดูดได้
- มีความไว้วางใจ
- ปลดปล่อยสิ่งที่ต้องการให้กับเบื้องบน ต้นกำเนิด จักรวาล

นี่คือกุญแจที่จะปลดล็อกกฎแห่งการดึงดูด
นี่คือกุญแจสู่อนาคต

ทุกสิ่งทึกอย่างที่เราเป็น คือ ผลลัพธ์ของสิ่งที่เราคิด พระพุทธเจ้า

คนที่ส่งความคิดบวกออกไปจะกระตุ้นโลกรอบๆ ตัวเขาในทางบวกและดึงผลลัพธ์ทางบวกกลับมาให้ตัวเอง – Dr. norman

ในการทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ใหสำเร็จ ไม่เพียงแค่ต้องกระทำ แต่ต้องฝันด้วย ไม่เพียงแค่ต้องวางแผน แต่ต้องเชื่อด้วย – อนาโทล ฟรานซ์

ความคิดคือดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน คำพูดคือการแตกหน่อ การกระทำคือผลไม้ที่อยู่เบื้องหลังกระบวนการนี้ – ราล์ฟ วัยโต อรเมอร์สัน

การผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คุณสามารถมีได้ คือ การใช้ชีวิตอย่างที่ฝัน -โอปราห์ วินฟรีย์

หนังสือ วิธีใช้กฎดึงดูด Jack Canfield’s Key

เมื่อกี้เพิ่งได้มีโอกาสอ่านหนังสือ The Luckiest Man in the World ของคุณบัณฑิต อึ้งรังษี อ่านจบแล้วชอบประโยคในหนังสือนี้อยู่หลายประโยคเหมือนกัน คุณบัณฑิต ทำให้ีรู้สึกว่า ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่เรา

การที่เราจะประสบความสำเร็จหรือไม่ขึ้นอยู่กับเรา ถึงแม้ในกฎ 30 ข้อในหนังสือนั้นจะบอกว่าคนรอบข้างมีอิทธิพลที่จะช่วยให้เราประสบความสำเ้ร็จก็เถอะ แ่ต่อย่าลืมว่าการที่คนรอบข้างจะช่วยหรือผลักดันเราได้นั้น มันก็ต้องขึ้นอยู่กับการกระทำของเราที่มีต่อคนเหล่านั้น แล้วก็การกระทำของเราที่จะแสดงให้เขาเห็น การกระทำเหล่านี้ก็อาจจะหมายความความขยัน ความเพียรพยายาม

ประโยคที่อ่านแล้วชอบมากในหนังสือเล่มนี้คือ As a man thinks, he is. เขาจะเป็นอย่างที่เขาคิด คนเราจะเป็นอย่างไร มันขึ้นอยู่ทีความคิด น่าจะสอดคล้องกับเรื่องของกฎแห่งแรงดึงดูดได้

อย่างโดยปรกติแล้ว ตัวเองเวลาที่จะทำอะไร มักจะคิดเสมอว่าเราทำได้ เราสามารถทำได้ ถึงเราไม่เก่ง แต่เราเชื่อตัวเราเองว่าเราทำได้ เราก็จะสามารถทำได้ ถึงแม้จะเจอปัญหา เราก็จะรู้สึกว่าเราต้องพยายามหาทางออกให้กับมันจนได้ั อันนี้ถืือว่าเป็นผลพลอยได้จากคุณแม่ คุณแม่จะสอนเสมอตั้งแต่เด็ก ให้คิดเสมอว่าเราทำได้ เราทำได้ แล้วจะทำมันจนได้เอง ^ ^

อีกประโยคนึงที่ชอบมากเหมือนกันก็คือ ความโชคดี คือ วิธีการอธิบายความสำเร็จของผู้อื่น (ที่เราไม่ชอบ) ฌอง คอคโต ก่อนที่จะอ่านเจอประโยคนี้ในหน้าเกือบท้่ายของเล่มแล้ว ตอนหน้าแรกๆ ของหนังสือได้กล่าวไว้แ้ล้วว่า คนเรามักจะมองว่าคนที่ประสบความสำเร็จได้นั้นเขาโชคดี ส่วนการที่เราไม่ประสบความสำเร็จนั้นเราไม่โชคดีเท่าเค้า หรือโชคไม่ดีนั่นเอง

แต่จริงๆ แล้วมองว่ามันเป็นเหมือนการปลอบใจตัวเองให้ไม่คิดอะไรมาก แล้วก็เลยกลายเป็นว่า ช่างมันเถอะ เราไม่โชคดีเหมือนเค้าแล้วก็ปล่อยผ่านเลยไป ไม่ได้พยายามอะไรต่อ เลยกลายเป็นความโชคดี โชคไม่ดี พออ่านแล้วก็ อืม ก็ถูกของเขาเหมือนกัน อ่านจบแล้วรู้สึกว่าชอบสองประโยคนี้มาก เลยเอามาแบ่งปันให้อ่านกันค่ะ จริงๆ แ้ล้วการอธิบายของคำเหล่านี้มันก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนด้วย ว่ามองมันว่าอย่างไร เพราะคนแต่ละคนก็มีที่มาที่ไป มีประสบการณ์ที่ต่างกัน การตีความหมาย หรือการนำเอาไปประยุกต์ใช้ก็อาจจะต่างกัน แต่ยังไงก็ขอให้นำไปประยุกต์ในทางที่ดีก็พอแล้วหล่ะค่ะ ^ ^